Na jaren in een rolstoel te hebben gezeten, beklom ik een berg. En wat voor één. Dit bleek trouwens ook prima mét rolstoel gekund te hebben.

In Noorwegen verleg ik mijn grenzen: ik wandel en ik klim zelfs. Wat maken deze prestaties me trots. Maar ook de twijfel, de angst voor terugval en de vraag: wie ben ik nu dringen zich aan mij op.

Een heel eind rijden, dat zou ik ondanks mijn (energie)beperking wel even doen. Het is gelukt en het was het waard.