Ik ben geen oneliner

Het is alsof ineens van alles is gaan stromen. Ik heb een fantastische opdracht binnengehaald bij ZonMw en word voorzitter van de raad van bestuur van een kunstzinnige stichting. De Stichting Zeldzame Bloedziekten waar ik een warme band mee heb, wil mij als vaste columnist. Ondertussen blijf ik schrijven voor Support Magazine en zijn er diverse patiëntenorganisaties waar ik mogelijk ook wat voor kan betekenen.

Nadat vorig jaar de voorraad opdrachten in één keer tot stilstand leek te zijn gekomen en ik werkelijk niet wist aan welke knoppen moest draaien om de boel in beweging te krijgen, is nu eerder de vraag hoe ik mijn tijd zo indeel dat er genoeg tijd over blijft voor mijn lijf en mijn hobby’s en ik ondertussen wel alle opdrachten kan blijven doen.

Tijdens de trainingen die ik heb gevolgd voor het zijn van eigen ondernemer, denk aan social-mediatrainingen, commercie, presenteer jezelf, et cetera, et cetera, was de boodschap vooral: draag slechts één ding uit. Communiceer jouw oneliner en herhaal dit eindeloos.

Maar dit past mij helemaal niet. Ik doe niet één ding. Ik doe veel dingen en het liefst tegelijk. Mijn oneliner is dan misschien dat ik een alleswiller en veelkunner ben. Ik ben immers de creatieve schrijvende patiënt-arts met een scherpe analytische blik. Ik ben nu eenmaal arts niet-praktiserend en ook patiënt fulltime praktiserend. Ik vind het leuk om te schrijven, zowel medisch alsook creatief. Ik pak graag de leiding en functioneer ook goed in een team. En nu ik dat omarm, lijkt het alsof alleen de commercie-adviseurs mij niet meer vinden, maar diegenen met wie ik graag wil werken wél.

Ik hoef mezelf niet kleiner te maken om duidelijk te zijn. Mijn kracht zit juist in de combinatie: arts én patiënt, schrijver én denker, bestuurder én maker. Nu ik dat omarm, lijkt de richting vanzelf duidelijker te worden. De kunst is alleen nog om het verhaal zo te vertellen dat het ook voor anderen helder is. Dat wordt nog een leuke puzzel voor mijn website.