Een gelukkig duo

Ik sprak laatst met een collega-ondernemer, Yvonne Lammertink, ook wel bekend van haar optredens met Jochem Uytdehaage. Het was een heel leuk gesprek met enorm veel herkenning over en weer, waarbij het ging om de combinatie ondernemerschap, hoogbegaafdheid en een lastig lijf.

Is de hoogbegaafdheid een voordeel of vormt dit een extra handicap?

Sinds ik mezelf officieel niet meer reken tot de gezonden van lijf, ben ik op allerlei manieren bezig geweest om dat een plek te geven. Ik heb mijn eigen bedrijf opgericht, zocht vele hobby’s en ben voortdurend aan het zoeken naar manieren om mezelf vooruit te helpen. Voeding, bewegen op mijn niveau en dus zingeving helpen daarbij.

Mijn lijf vraagt regelmatig om rust terwijl mijn brein om actie schreeuwt. Met verwondering kijk ik wel eens naar lotgenoten die tevreden lijken met niet meer kunnen werken en die hun lijf de rust gunnen waar het om vraagt.

Ik kan dat niet. Ik heb het geprobeerd, maar ik vloog tegen de muren op. (Ook niet goed voor je lijf.)

De actie die mijn brein vraagt, stop ik nu schrijven, mijn werk en ander denkwerk. Al die tijd zit word ik goed ondersteund door mijn bureaustoel en hoeft mijn lijf even niets. Maar daarna word ik alsnog ongedurig. Dus wissel ik dat denkwerk af met koken en tuinieren (beiden op een laag pitje, het moet behapbaar blijven). En niet te vergeten, drie keer per dag mijn dutje waarbij zowel mijn lijf als mijn brein tot rust komen.

Mijn brein staat dus vrijwel continue aan en ik ben in veel dingen geïnteresseerd. Doordat ik goed overkoepelend kan denken, veel stappen vooruit kan maken en ook weer terug, ben ik in staat om alle informatie die ik her en der verzamel toe te passen op mijn gammele lijf. Een lijf dat daardoor een stuk minder gammel is geworden.

Daarnaast werk ik heel efficiënt. Taken kosten mij zodoende minder tijd. Handig, als je een ieniemienie-energievoorraadje hebt!

Yvonne herkende dit direct. De hoogbegaafdheid maakt ons soms gefrustreerd, omdat we zoveel meer willen dan ons lijf toelaat. Omdat woeste plannen sneuvelen wanneer we ons realiseren dat dit echt niet gaat lukken binnen de beschikbare energie. Maar tegelijk, wat is het handig om zo snel te kunnen schakelen, verbanden te leggen en zo efficiënt te kunnen werken.

Misschien vormen dat snelle hoofd en dat lastige lijf uiteindelijk toch een verrassend goed team.