Na jaren in een rolstoel te hebben gezeten, beklom ik een berg. En wat voor één. Dit bleek trouwens ook prima mét rolstoel gekund te hebben.

Wat doe je als je bus kapotgaat, sneeuw roet in het eten gooit en je plannen in duigen vallen? Popcorn inslaan en creatief plannen maken!

Hoe werken historische opvattingen over toegankelijkheid en hulpmiddelen door in onze maatschappij. Wat kunnen we leren van het verleden?

Brussel: stad van friet, chocolade… én ontoegankelijkheid. Onze trip bracht pijnlijke uitdagingen voor rolstoelgebruikers aan het licht.

Soms kun je je buitengesloten voelen. Je voelt je niet welkom. Wanneer was dat bij jou? Wat doet het met je? Laat het weten in de comments!

Toegankelijkheid zit soms in kleine dingen, zoals een extra rij tegels naast de kinderkopjes. Feit blijft dat je zelf moet blijven lezen.

Hoe kan het nou dat drie dagen van inspanning kunnen zorgen voor zo'n uitgerust gevoel? We zijn gestart met het Pieterpad!

Over de Veinedagen in Utrecht. Hoe we als kneuzen ons nog kneuziger voelden na een dagje ronddolen.

Hoe buig je onrealistische wensen om naar realistische doelen zodat je ondanks de moeilijkheden van je lijf toch kunt doen wat je graag wil?

In hokjesdenken past het geven van namen binnen deze hokjes en opvallend genoeg veranderen deze namen in de loop van de tijd. Hoe kan dit?

Hulpmiddelenschaamte zit breed verankerd in onze samenleving. Wat als we ze breed aan omarmen en zorgen dat modemerken hierop inspringen?

Over het genieten van zoiets eenvoudigs als een boswandeling ondanks dat je ook hier tegen de grenzen van toegankelijkheid aanrolt.

Wanneer een WMO-ambtenaar op zoek gaat naar allerlei nutteloze informatie om te bewijzen of iemand een rolstoel nodig heeft.

Zullen de optimistische plannen van de overheid er echt voor gaan zorgen dat mensen met een beperking mee mogen doen als volwaardig burger?

Het vergt enig gepuzzel en creativiteit, maar dan ik toch op pad met mijn elektrische rolstoel op de manier die ik wil.

Mijn nieuwe bolide is geleverd. Zo'n groot hulpmiddel gaat gepaard met gemengde gevoelens. Wat kan er beter?

Ik kom het soms tegen: locaties die wel toegankelijk zijn, maar niet direct zichtbaar. Je denkt dat je niet naar binnen kunt...

Een succeservaring met de trein: alle hulp, assistentie en werkende liften waren aanwezig. Zou ik nog een keer durven?

Een lezing over toegankelijkheid is bepaald geen overbodige luxe.

Hoe ben ik overgehaald om te kiezen voor een elektrische rolstoel? En waarom ben ik er zo blij van geworden?